Amodo Turismo

Non pido máis

BaixoMilo

GAL/ Hoxe volvín das vacacións e tocou ruta escolar polo A primeira parada levounos entre muíños, érbedos en flor e un ceo azul que destacaba entre as cores do outono.

CAST/ Hoy volví de las vacaciones y tocó ruta escolar por el Baixo Miño. Nuestra primera parada nos llevó entre muíños, madroños en flor y un cielo despejado de principios de otoño.

Toca (por finnnn) pechar a porta uns diíñas para coller vacacións. Parar, respirar, relaxar, camiñar, contemplar... E moitos infinitivos máis da primeira conxugación a cuxa práctica me encomendarei durante a próxima semana.

Vémonos á volta, o 1 de outubro! 👋 👋 👋

GAL/ Mentres non marcho de vacacións (xa queda pouco🗓️ ) e non podo probar das peras da casa... Onte no monte fixeime nestas tres pereiras bravas e o cargadiñas que estaban. Que lindiños de mirar!

CAST/ Mientras no me marcho de vacaciones (¡ya queda poco! 🗓️ ) y no puedo probar de las peras de casa... Ayer en el monte me fijé en estos tres perales silvestres y lo cargaditos que estaban ¡Qué lindos de ver!

Hai uns días facíamos visita por Viladesuso, lembrando entre todoas/os partcipantes as memorias, historias e persoas que foron moldeando a historia deste lugar, que xusto cumple en 2026 os 230 anos como parroquia 🪅 🪅 🪅 Aquí van algúns dos recunchos máis bonitos, pero OLLO! Que non están todos os que son...

Por certo, canto aprendín ese día sobre o lugar no que neste 2026 eu tamén celebro o meu particular aniversario: 10 anos como veciña de Viladesuso!!! 🎂

E, dito sea, por moitos máis!!!! 😜 🥳

GAL/ A exuberancia dos estripeiros de Santa Marta lémbranos que, aínda que as temperaturas sigan sendo de verán, temos o outono xa as portas. Unha árbore que me encanta polo seu simbolismo, propiedades, beleza e o seu rico froito... Sempre me sorprendeu o gran porte dos exemplares que hai pretiño da ermida... Cantos anos terán?

CAST/ La exuberancia de los espinos albares de Santa Marta nos recuerda que, aunque las temperaturas siguen siendo de verano, tenemos el otoño a las puertas. Siempre me ha sorprendido el gran porte dd los ejemplares que están cerca de la ermita ¿Cuántos años tendrán?

GAL/ Onte mandáronme esta 📸
Foi feita hai varias semanas, unha mañá na que o plan do meu día libre era dar un paseo e de paso mirar unha finca (só unha!). Demasiado fácil, así que acabamos liadas entre marcos, marcas, pastas, chavellas e carreiros que pouco a pouco se van pechando (tanto no terreo como na memoria). Sen planificalo, dedicamos aquel día a lembrar, aprender e conservar legados.

🙋 Canta falta me fan máis mañás coma a de aquel día!

CAST/ Aquella mañana la pasé enredada entre marcos, marcas, pastas, 'chavellas' y caminos que se van cerrando, en el terreno y en la memoria. Esta foto retrata un día precioso, dedicado a recordar, aprender e intentar conservar legados.

📚 Setembro é o mes de volver aos libros. Comeza o cole, retomo a didáctica patrimonial e aproveito para argallar cousas novas. Por certo, tamén falei con Christine de Pizan e seica anda na mesma onda... E ademáis está desexando coñecer novos lugares.

‼️ Se eres un cole, ANPA, asociación, concello ou calquera outra entidade con interese na actividade "Coñece a túa vila con Christine de Pizan"... Avísame que che poño en contacto con ela (Cris non é moito de novas tecnoloxías 😉)

💜 Nada mellor ca unha escritora chegada do século XV para guiarnos polo noso patrimonio buscando o seu libro "A cidade das mulleres".

📸 Belén | Piezas hechas a mano con naturaleza real

De setembro e outras cores...